door Anna op 14 June 2019

Tireshma is een jonge vrouw uit Ethiopië die een poosje in het Jeannette Noëlhuis met ons heeft samengewoond. Ze kwam als jonge, alleenstaande moeder met een baby van toen acht maanden. Een aantal maanden later bleek dat ze opnieuw zwanger was, en vlak voor de bevalling moest ze doorverhuizen naar een AZC. Het was niet vanzelfsprekend, maar gelukkig kreeg ze een plek in het enige AZC in Amsterdam. Onlangs ging ik samen met mijn eigen dochtertje naar Tireshma toe op kraambezoek.

Lees verder ...


door Herman op 25 March 2019

Hij kwam ook in Nazaret, waar hij was opgegroeid, en volgens zijn gewoonte ging hij op sabbat naar de synagoge. Toen hij opstond om voor te lezen, werd hem de boekrol van het boek Genesis overhandigd, en hij rolde hem af tot de plaats waar geschreven staat:

Lees verder ...


door Anna op 08 March 2019

Afgelopen vrijdag avond zat ik te appen met een vriendin die ook moeder is. Ik vertelde dat er een thema-avond plaats had gevonden in ons huis met de schrijver en activist Jim Forest als gastspreker. Ik moest me een beetje inhouden om het niet uitgebreid te hebben over hoe fijn het is om te wonen in een huis waar ik dit soort interessante dingen meemaak zonder dat ik de moeite hoef te doen om ergens heen te gaan. Om mijn vriendin niet te jaloers te maken ging ik dan maar vertellen dat ik weer bij mijn dochtertje zat omdat ze wakker was geworden van het lawaai.

Lees verder ...


door Sofie op 01 February 2019

Eind november was ik in het oecumenische Franse klooster in Taizé voor een stilte retraite. Even uit de hectiek van het alledaagse leven en ruimte maken voor wezenlijke dingen. In zo’n week neem je deel aan het simpele ritme van drie keer per dag gebed, en drie keer per dag een maaltijd in stilte. In de ochtend krijg je een stuk tekst uit de bijbel, wat gedachten daarover en suggesties voor reflectie mee. Dat is alles. De tijd breng je verder door in stilte op je kamer, buiten op het mooie Franse platteland of in de stille kerk. Doordat het ritme van de dag zo simpel is, gebeurt alles heel bewust. Rondom deze retraite-week vroeg ik mijzelf af waarom ik zo opbloei van zo’n week. Wat is het dat daar gebeurt? Ik zette het destijds voor mezelf op een rijtje (want ik houd van overzichtelijke lijstjes):

Lees verder ...


door Matthias op 22 December 2018

Hoe vul je een tijd van wachten in? Hoe beleef je het? Hoe waardeer je het? Dit zijn de vragen waar we een aantal weken terug onze supervisie sessie mee vulden. Iedereen heeft wel eens te maken met wachten. Wij als groep moeten wachten tot onze plannen gestalte krijgen en als christenen zitten we nu in een liturgische ruimte voor wachten en verwachting genaamd advent. Jodien, onze coach, kwam met de term ‘spiritualiteit van het wachten’ en deze term gebruiken we nu als groep om met elkaar te praten over het wachten dat we nu moeten doen.

Lees verder ...


door Herman op 20 November 2018

Sofie en Herman deden mee met een blokkade bij de dichtstbijzijnde bruinkoolmijn, vlak over de grens in Duitsland. Herman schrijft hieronder over zijn motivatie en zijn ervaring tijdens de actie.

Lees verder ...


door Sofie op 06 July 2018

Laatst waren we met de voltallige Dorothy-gemeenschap in een heuse fotostudio in Zaandam. Gerritjan Huinink, fotograaf en Noëlhuis-vriend bood ons een fotoshoot aan zodat hij kon oefenen met portretfotografie, en zodat wij een paar leuke foto’s van onze groep hebben! Omdat er van ons allemaal individueel ontelbaar veel foto’s werden geschoten voordat we als groep aan de beurt waren, konden we tijdens het wachten onze speelse en creatieve neigingen de vrije loop laten en op onderzoek uit in de loods waar de studio was. Met deze filmbeelden aan elkaar geplakt, is er zowaar een eerste ‘vlog’ ontstaan…

Lees verder ...


door Willem op 29 June 2018

Al in onze eerste blog post hadden we het over een mogelijke plek in de buurt van Amsterdam. En we zijn nog steeds op zoek naar een plek om neer te strijken, waar we willen samenleven met mensen zonder papieren en met elkaar. Het begint er nu langzaam op te lijken dat we op deze plek misschien wel iets zouden kunnen beginnen!

Lees verder ...


door Matthias op 26 April 2018

Geld. Het schijnt, heb ik eens geleerd, de symbolische representatie van schuld te zijn. Een snelle zoektocht op het internet laat zien dat geld, als ruilmiddel, al ruim 5000 jaar in gebruik is terwijl schuld net zo oud is als de mensheid. Schuld is er altijd al geweest, maar ergens in de loop van de geschiedenis vond de mens het dus nodig om het te symboliseren en te munten. Schuld is als gevolg hiervan onpersoonlijk geworden, verruilbaar, gecommodificeerd. Kortom: schuld is losgeslagen van de onderlinge relaties tussen personen.

Lees verder ...


door Anna op 21 February 2018

In de veertigdagentijd wordt er elke zondag een wake georganiseerd bij de migrantengevangenis (detentiecentrum) op Schiphol-Noordwest. Al vele jaren worden deze wakes, in de vorm van een gebedsviering, georganiseerd bij detentiecentra in Amsterdam, Zeist en Rotterdam. Helaas is het nog even hard nodig, omdat onschuldige mensen op deze plekken nog steeds worden opgesloten. Hun enige delict is om zich in Nederland te bevinden zonder alle vereiste papieren.

Lees verder ...


door Herman op 06 December 2017

Net als bij een één-op-één relatie was ik in het begin ook echt verliefd op het leven in een groep. Je hoeft nooit alleen te zijn wanneer je dat niet wil, er zijn altijd leuke en interessante mensen om je heen, het is gewoon zo supergezellig! Alsof ik op een schoolreisje was dat maar niet ophield! In de eerste gemeenschap waar ik woonde, de Catholic Worker van Los Angeles, zat ik eigenlijk altijd in de woonkamer. Ik probeerde dan mensen te overtuigen om een bordspelletje te spelen, of las een boek. En als er iets gezamenlijks georganiseerd was was ik erbij. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit een maaltijd, gebed, filmavond of discussiebijeenkomst miste. Ik vond eigenlijk alles en iedereen leuk!

Lees verder ...


door Sofie op 30 September 2017

Vorig weekend zaten wij te dromen in een zonnige herfsttuin in Amsterdam nieuw-west. We hadden een zogenaamde ‘Dorothy-dag’ gepland. (Om verwarring te voorkomen noem ik het maar niet Dorothy Day, naar de oprichtster van de Catholic Worker beweging, want zo is ook een leuk festivalletje genoemd dat het Jeannette Noëlhuis op 14 oktober organiseert).

We hadden er een dag voor uit getrokken om samen vooruit te kijken en ongestoord met onze gezamenlijke droom bezig te zijn: de droom om over een tijdje samen in een gastvrije gemeenschap te wonen. Zo bespraken we praktische vergaderpunten over bijvoorbeeld wie welke functie in het bijna-op-te-richten bestuur van de vereniging gaat vervullen, zetten we de puntjes op de i van de statuten, en maakten we afspraken om met mensen te praten die ons wat kunnen leren over bijv. duurzaam bouwen.

Lees verder ...


door Herman op 06 September 2017

Om meteen maar eens met de deur in huis te vallen: Wij hebben nu een Blog! Maar vooralsnog bestaat ons blog nog maar uit twee zinnen, dus het is nog pril.

Er zijn wel meer prille dingen in onze Dorothy-gemeenschap. Zo zijn we bezig een vereniging op te richten, met statuten en alles. In die zin doet onze gemeenschap me soms best denken aan een baby, waar bij geboorte alles al op en aan zit, al lijkt de baby zelf er nog niet echt raad mee te weten: “Kijk eens, het heeft al vingertjes!”. Nouja, zo hebben wij dus al statuten, en binnenkort een heuse vereniging met inschrijving in de KvK enzo.

Lees verder ...


Wij hebben een droom van een wereld die mooier kan zijn. En dat kunnen en willen we niet alleen beginnen te leven. Doe je mee?

Als er nieuwe ontwikkelingen zijn, willen we je het graag laten weten.

Zijn er dingen die wij absoluut moeten weten? Zou je ons over twee jaar willen helpen met klussen, de tuin inrichten, of anders willen helpen? Of wordt je warm van onze visie, en wil je eens kletsen? mail eens of kom langs!